Abah
22 Jun, 2009 at 1:06 am | In Life | 8 Comments
saya dan abah
Zaman kanak-kanak dulu, abah garang..
Penah satu time, abah penah marah aku, sebab tulis nombor “9″, macam huruf “a” , abah mengamuk betul time tu, dia suruh aku tulis no 9 dalam buku conteng.. tulis betul-betul.. sampai dah nak separuh buku tu.. nangis-nangis aku masa tu.. ye la budak kecik, sekolah rendah lagi..
Esok tu aku demam.. mak marah abah, salahkan abah sebab marah aku sampai demam.. huhu.. tapi tu dulu.. masa abah muda-muda.. biasa la tu..
Tapi abah tak penah pukul aku..
Ada satu time tu, masa makan nasi, aku tercekik tulang ikan.Sejak tu, aku jadi fobia makan ikan.Abah tak mahu aku jadi takut makan ikan, tiap-tiap kali makan, dia cubitkan ikan, pastikan takde tulang, then letak kat pinggan aku..
Ada satu time tu, aku makan nasi sampai tak boleh nak bangun.Bersandar je sbb kenyang sangat.Abah pun bangun ambik senduk kat dapur, dia urut-urut blakang aku.”Satu kasi atuk.. satu kasi nenek..” kata abah.. Entah petua Jawa mana la saya tak tau.. pastu elok la buleh sendawa..
Ada satu time tu, motor abah tak boleh start.Abah cuba-cuba start kat luar rumah.Lepas tu dia keluar ngan mak.Tinggal aku sorang kat rumah.Abah lupa nak tarik kunci kat motor.So aku pon try start.Buleh plak.. Aku yang tak tau naik motor lagi masa tu, gi masuk gear, pastu pulas kuat-kuat.
Motor tu terus jalan langgar pasu bunga kat luar rumah.. time tu petang, sume orang tengah rehat-rehat kat luar rumah.Jiran ramai-ramai datang tolong angkat motor.Nasib baik tak masuk parit.Motor abah pecah lampu signel ngan ada rosak2 lagi ape tah.
Aku lari nyorok dalam bilik air.Bila abah balik, dia dapat tau dari jiran.Dia terus marah aku.Tapi abah nak nangis masa marah tu.Tak lama lepas tu, abah jual motor tu.Motor yang ada kenangan lama dengan dia, motor yang dia bawak pegi kerja sekian lama.Tapi abah kata, “Sebab motor ni anak aku jatuh..”
Hari ini, abah dah pencen.Abah dah duduk rumah tiap-tiap hari.Dah ada tanda-tanda tua kat muka abah.Mungkin hari ni abah boleh senyum tengok anak-anak dia jadi manusia yang elok.Tapi suma tu tak akan berhasil kalau abah tak usaha gigih masa dulu.
Dalam gelak tawa abah hari-hari, ada tanda kerut di wajah nya yang bagitau, membesarkan anak-anak perlu kan perit jerih dan pengorbanan..
Buat abah,
Selamat Hari Bapa.
Blog di WordPress.com. | Theme: Pool by Borja Fernandez.
Entries and comments feeds.



